Menu Zamknij

dworzec
w aleksandrowie
kujawskim

Wewnątrz monumentalnego budynku wybudowanego w stylu eklektycznym, znajdowały się m.in. sale rewizyjne, gdzie sprawdzano kufry podróżnych jadących w różne części świata m.in. do Paryża, Irkucka, Moskwy, Baku i Teheranu. Była tu zlokalizowana również elegancka restauracja, polecana w paryskich przewodnikach turystycznych. Całe skrzydło budynku zostało urządzone na potrzeby cara i jego rodziny, którzy powracając z Europy Zachodniej wysiadali dopiero po przekroczeniu granicy. Pomieszczenia carskie składały się z czterech wykwintnych pokojów: mahoniowego, hebanowego, orzechowego i sosnowego.

Sponsorzy:

Dofinansowano przez Muzeum Historii Polski w ramach projektu Patriotyzm Jutra

Dworzec i stacja kolejowa w Aleksandrowie Kujawskim (pierwotnie Trojanów, od 1879 Aleksandrów Pograniczny) powstała w 1862 roku na trasie Kolei Żelaznej Warszawsko-Bydgoskiej jako stacja między zaborem pruskim i rosyjskim. Od początku budowę dworca planowano z rozmachem, by zaprezentować wielkość Imperium Rosyjskiego. Do dziś dworzec w Aleksandrowie Kujawskim jest jednym z najdłuższych dworców w Europie.

Sala dworcowa

Fragment wieży ciśnień z widoczną datą budowy

W 1879 na dworcu miało miejsce słynne spotkanie cesarza niemieckiego Wilhelma I i cara Rosji Aleksandra II. Zespół dworca kolejowego zbudowany według projektu Stanisława Trembińskiego (rozbudowany przez Czesława Domaniewskiego) jest wpisany do rejestru zabytków.

Wykonano w ramach projektu: